Wat er nu weer gebeurd is... Enniesee op Aruba!!

Bon dia, bon dia dushi amigonan:-D!

Jullie zullen wel denken, zo hoor je een tijd niets en zo krijg je in korte tijd twee berichten op deze website. Het was me het weekje wel, dus dat is de reden om een berichtje te plaatsen. Wat ons nu weer is overkomen, kan alleen op Aruba…
Afgelopen woensdag waren namelijk onze vrienden van NEC voor een trainingskamp op Aruba. We hadden al via via vernomen dat ze eerst op Bonaire en daarna op Aruba zouden zijn. Via een contactpersoon van NEC hoorden we dat ze zouden trainen in het Frans Figaroa stadion in Noord en de dag daarop zouden ze strijden ;-) om de Balashicup (sponsor was biermerk Balashi, verrassend ;-)) in de volksmond liefkozend genoemd; de cup met de schuimende kraag ;-) hahaha. Deze wedstrijd zou worden gespeeld in het Trinidad stadion in Dakota.

Oke, heel eerlijk gezegd zijn wij niet echte die-hard NEC fans, maar als de jongens van de mooiste stad in Nederland op Aruba zijn, begint ons rood swert en gruune hert toch wel wat harder te kloppen :-D. Tijd om een kijkje te gaan nemen. Toen we bij het stadion in Noord aankwamen, konden we zo doorlopen en zagen de mannen op het veld zich in het zweet staan werken. Er zaten wat Arubanen op de stoeltjes te kijken, maar ik vraag me af of ze wel wisten wie er aan het spelen waren. Voetbal leeft hier niet zo als in Nederland. Dus wij namen ook plaats en waren wat foto’s aan het schieten, toen Mario Been (trainer van NEC) langs kwam lopen. Het leek Mo wel leuk om van wat dichterbij een fotootje te maken, dus even gevraagd aan Mario of dat mocht en we werden door hem van harte uitgenodigd om het veld op te komen. We hebben even met hem staan kletsen en daarna wat foto’s gemaakt. We hadden met de PR dame van NEC afgesproken dat we wat fotootjes zouden maken en deze zijn dus ook te bewonderen op http://www.nec-nijmegen.nl/layout.php?p=11&NieuwsID=1476 . Let vooral op de serieuze blik van Ser aan de kant van het veld :-D hahaha. Toen de heren van NEC een clinic gingen geven aan de kids van Aruba, stonden we even te praten met de materiaalmensen van NEC, deze waren onder andere verantwoordelijk voor de was van de spelers en trainers. Ze waren aan het overleggen waar ze dat konden laten wassen. En toen kwam Mo met haar achteraf iets te grote mond door te zeggen: ‘als jullie voor de wedstijd voor morgen twee kaarten voor ons kunnen regelen, dan doe ik de was’ met als gevolg dat daar snel mee werd ingestemd en we nog geen 10 minuten later met een enorme hutkoffer vol zeiknatte sokken, broekjes, shirts vertrokken richting San Barbola…:-D :-D, wat een grap. We hebben zo hard gelachen in de auto!!
Maar dat lachen verging ons een klein beetje toen we de plunjezak met was opentrokken en het resultaat van wat dichterbij konden bekijken (en ruiken;-)). Snel maar de eerste was aangezet (lang leven de belachelijk grote amerikaanse wasmachines) en daarna weer door naar het Westin hotel waar de mannen verbleven om een drankje te drinken met de technische staf en de tweede hutkoffer op te halen, die zo mogelijk nog voller bleek te zitten dan tas numero uno…. Je moet er wat voor over hebben om een wedstrijd gratis te kunnen bekijken:-D. Korte samenvatting: 5 wassen en 4 uur later (tot 02.00 uur snachts staan wassen) was alles gewassen en leek alles in kannen en kruiken, tot de ochtend was aangebroken en wij dit keer niet wakker werden met het altijd waaiende windje en het vriendelijke zonnetje, maar met een grijze lucht, zonder wind. De plassen op de grond getuigden nog van de net overgetrokkken tropische bui… Danki Dios!!! Natuurlijk zat het niet mee en was alles van de avond daarvoor (al die 10.000 sokken etc.) zeiknat, terwijl was afgesproken dat dat om 12.00 uur gewassen en gevouwen weer in het Westin zou worden afgeleverd, heeeeeel fijn!! (NOT). Aangezien het gewone leven ook door ging, moesten we allebei gwoon werken, wat dus inhield dat Mo smiddags snel even naar huis moest om de was (die nog steeds niet helemaal droog was) van de lijn te halen, daarna alles te vouwen en weer in de twee hutkoffers te stoppen. Gelukkig staan hier gen flitspalen waardoor Mo alias Schumacher naar het Westin is gescheurd om alles weer af geven. Maar na al deze bloed, zweet en tranen, hadden we wel twee VIP!! Kaarten voor de wedstrijd van de avond bemachtigd en zaten we die avond onder andere in het gezelschap van Dirk Kuijt, Andre Ooijer en Wilfred Bouma op de tribune van het Dakota stadion :-D :-D :-D. Na onze (ondertussen vriend) Mario nog een goede wedstrijd te hebben gewenst begon NEC sterk aan de wedstrijd tegen de plaatselijke eilandkampioen. Uiteindelijk onze jongens met 5-0 gewonnen, hoewel de overwinning met grotere getallen de boeken in had kunnen gaan. Nog even wat foto’s te hebben gemaakt van een oud leerling van de vader van Mo (ene Mark Otten) en de technische staf, hebben we samen met het elftal en andere genodigden, wat biertjes (balashi uiteraard;-)) gedronken en was deze geweldige avond ten einde. Ook hebben we nog een mooi shirt van NEC gekregen ter herrinnering. Het heeft wat moeite gekost, maar het was weer een super ervaring!!

Wat ook nog een vermelding waard is, is dat wij onze salsadanslessen hebben afgerond en we nu dus volleerd salsa dansers zijn ;-) hahaha. Dus wanneer we in Nederland zijn zullen we de dansmoves wel even op de dansvloer tonen, hahahaha :-D

Aankomend weekend vinden de Aruba Highwinds (wind- en kitesurf toernooi) plaats dus daar zullen we de volgende keer wel een verslag van doen.

Met zeer vriendelijke en warme groeten,

Ser en Mo