Mayareis deel 4 Belize en Mexico

Good morning beste lezers en lezeressen, zijn we klaar voor het 4e deel van het maya avontuur ;-)? We zijn inmiddels aangekomen bij de grens van Guatemala….. Na de nodige stempels kunnen we wederom te voet de grensovergang passeren en een compleet ander land betreden. Op grote borden staat “Welcome in Belize”. Eindelijk kunnen we ons beter verstaanbaar maken, want Engels is namelijk de officiële taal in Belize. Gaat toch een stukkie eenvoudiger dan in het Spaans. Eenmaal over de grens valt direct op, dat de wegen vlak en goed onderhouden zijn en dat is heerlijk na een land als Guatemala met gaten in de wegen, vele drempels en hoge bergen ;-). Daarnaast lijkt Belize eerder op een Caribische land dan een Latijns Amerikaans land. De huizen zijn, op het platteland tenminste, vaak van hout gebouwd, op palen en geschilderd in de meeste vrolijke kleurtjes.

Een 4 uur durende rit naar Belize City ( = de hoofdstad) verloopt dus ook erg soepel. Belize City stelt niet veel voor. Het is een onaantrekkelijk, vieze stad waar de criminelen vrij spel schijnen te hebben. De reden van ons bezoek aan deze stad is de haven. Vanuit hier vertrekken wij met een grote watertaxi (=speedboot) naar het eiland Caye Caulker. Dit eiland maakt deel uit van het een na grootste koraalrif te wereld ( de Great Barrier Reef in Australië is de grootste). Met een lengte van ruim 500 km is dit een populaire plaats om te duiken en snorkelen. Na ruim 45 minuten stuiteren op zee kwamen we aan op Caye Caulker. Het eiland staat bekend om zijn rust en eenvoud. Er zijn geen geasfalteerde wegen en dus ook geen auto’s. Alleen de politie en brandweer hebben een auto. De overige eilandbewoners bewegen zich voort op een fiets of een golfkarretje :-D!!!!! Van het probleem “file op de A2” hebben zij nog nooit gehoord. Het heeft ook slechts 3 straten (lees zandpaden) en dat zijn First street, second street en je raad het al thirth street. Een tom tom is op het eiland dus ook overbodige luxe. Maarja met een totale lengte 8 km en een breedte van 2 km lijkt het mij ook vrij lastig om te verdwalen :-D hahahahah. Dan lijkt Aruba ineens een groot eiland hahahaha. Mocht je toch verdwalen, dan zal een van de 1200 (permanente schoenloze ;-)) bewoners je persoonlijk begeleiden op het eiland. De slogan van de bewoners en van het eiland is “Go Slow!!!!” Het woord stress is voor deze mensen totaal onbekend. Gestreste en gefrustreerde mensen kennen ze waarschijnlijk alleen van tv. Het is voor de mensen een way of life!!! Voor ons waren deze dagen uiterst relaxed. Helemaal niks doen, lekker uitslapen :-D. Overigens welverdiend voor de Arubaantjes, die natuurlijk wel een beetje bekend zijn met deze way of life, haha :-D. Wij hebben wel een korte excursie gedaan en dat was snorkelen op het rif. Met een kleine boot zijn we naar het rif gevaren. Dit is ongeveer 800 meter uit de kust. Meestal ligt een rif vlakbij de kust, maar hier dus niet. Onder begeleiding van 2 gidsen zijn we de onderwaterwereld gaan verkennen. Tijdens deze trip hebben we veel vissen gezien, die ook in de wateren rond Aruba voorkomen. Toch was het een super trip, want wij hebben gezwommen tussen de pijlstaartroggen en wij hebben een grote groene murene ( bijna 2 meter lang) gezien. De murene lijkt op een hele grote dikke gifgroene paling alleen de tanden zijn een stuk groter!!!!!
De pijlstaartrog wordt tegenwoordig direct gekoppeld aan de Australische dierenvriend Steve Irwin (overleden door een steek in het hart van dit vriendelijke beestje). Volgens de gids waren de roggen totaal ongevaarlijk tenzij je Irwin van achteren heette………..hmmmmm het zal wel ……Door te voeren van kleine dode visjes komen de roggen ff langs om te lunchen!!!Het geeft wel een enorme kick als de roggen onder je door zwemmen of soms tegen je lichaam aan zwemmen tijdens het eten van de visjes :-D. Voor de waterratten onder ons, mocht je een keer in de buurt zijn van Belize, doen dan een snorkel excursie.

’s Avonds hebben we heerlijk gedineerd in gezellig restaurantje. Het hoofdgerecht bestond uiteraard uit seafood. Gebakken grote verse garnalen voorzien van een scherpe Caribische curry saus. Helemaal geweldig. De volgende dag zijn we weer met de watertaxi vertrokken naar Belize City. Vanuit daar zouden we vertrekken richting Playa del Carmen (Mexico) met openbaar vervoer. Dit was een lange reis van ongeveer 12 uur. In Belize city hadden we een vertraging van ruim 2 uur met als gevolg dat we de aansluiting in Chetumal ( Mexico) zouden missen. Uiteindelijk bedroeg de totale reisduur dus ruim 14 uur!!!! Het hotel in Playa del Carmen lag midden in het nieuwe centrum aan de Avenida cinco (fifth avenue ;-)) . Van de rust in Belize zaten we ineens in een drukke winkelstraat met veel jonge dronken schreeuwende Gringo’s (lees Amerikanen). Een grotere tegenstelling is haast niet mogelijk. Welkom terug in de Westerse beschaving!!!! De laatste dagen van onze reis hebben we nog een paar heerlijke mojito’s gedronken met Roy en Marielle op het strand van Playa del Carmen ter afsluiting van de geweldige rondreis door 4 landen. Voor de meeste was de vakantie voorbij, maar een enkeling waaronder Ser en Mo nog niet. Zij zijn vanuit Cancun met het vliegtuig vertrokken richting de Verenigde Staten om daar de komende 5 dagen helemaal tot rust te komen. Welke stad zij hebben bezocht is binnenkort te lezen op deze site. Misschien een klein tipje van de sluier; Crockett en Tubbs belevenden hier samen vele spannende avonturen, rara…….:-D
Alvast bedankt voor het lezen van dit voorlaatste bericht en dank voor de reacties

Ayooooooo
Ser en Mo